Etter nokre kjempefine dagar på (i?) Oppdal, fulle av mykje tru og mykje tvil, mykje artig, mange trust games, mykje sol og fantastiske folk, sette Ragnhild og eg nasa mot vestlandet. Me tenkte jippi, 11 timar på tog, dette blir digg! Men veit du kva? Med termos og Mister Lee, pc og film, Mariekjeks og Ragnhild Hellesøy i bagasjen vert alt ein lek, og plutsleg var me på Voss og Ragnhild hoppa av i fart. (nesten i alle fall)I Bergen sukka minibanken tungt, 13,07 NOK, what to do? tenkte eg, papen sit jo heime på Stord å ventar. Eg kunne ikkje anna enn å ringe direktenummeret til bankkongen sjølv. Null problem, han sette stor pris på å få stå opp kl 0700 ein laurdagsmorgon for å trylla litt pengar inn på ein svulten brukskonto.
Heime på øya går livet sin vante gong, utan meg, kven hadde trudd det? Ikkje eg i alle fall, men det var eigentleg ganske fint å oppdaga. Då kunne eg tre rett inn i den gamle kvardagen og den er utruleg fin. Spessielt når den berre er for ei veke. Så i her sit eg, onsdag morgon med to studalenvakter, to korpsøvingar, mange kjende fjes og mykje kos bak meg! I går fekk eg til og med vere med Ragnhild og verdas søtaste på musikkterapi. Og så er det ganske kosleg å henga med familien og då.
Happyface,
heldige Ma-le-na
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar